Jaki system wentylacji sprawdzi się dla alergików?

alergia

Alergia jest bardzo częstą przypadłością w obecnych czasach. Jest ona spowodowana wieloma czynnikami. Przebywanie przez długi czas w pomieszczeniu, w którym nie zachodzi wymiana powietrza, może nasilać objawy alergii, szczególnie u osób uczulonych na roztocza. Współcześnie produkowane okna są idealnie szczelne, przez co para wodna i zanieczyszczenia nie mają jak opuścić mieszkania. Z kolei otwarcie okna może spowodować wniknięcie nowych alergenów. Czytaj dalej Jaki system wentylacji sprawdzi się dla alergików?

Czym jest wentylacja nawiewno-wywiewna?

wentylacja

Wentylacja jako instalacja sanitarna umożliwia cyrkulację powietrza między wnętrzem budynku a tym, co znajduje się na zewnątrz. Jest to niezwykle ważne zadanie, ponieważ prawidłowa wentylacja nie tylko sprawia, że powietrze w domu jest świeższe, przyjemniejsze i zdrowsze, ale odpowiada również za regulację poziomu wilgotności w pomieszczeniach i zmniejsza ryzyko rozwoju pleśni. Źle przygotowaną wentylację można rozpoznać, chociażby po tym, że na szybach skrapla się para wodna, a na ścianach pojawiają się brzydkie wykwity. Wpływa to zarówno na estetykę wnętrz, jak i na złe samopoczucie domowników, wywołując m.in. rozdrażnienie czy ból głowy. Aby wentylacja działała efektywnie – zwłaszcza w budynkach o dużej powierzchni – coraz częściej wybierane są systemy nawiewno-wywiewne z możliwością rekuperacji ciepła. Na czym polega ich działanie i jakie wiążą się z tym zalety? Czytaj dalej Czym jest wentylacja nawiewno-wywiewna?

Jak zaprojektować rekuperację w budynku wielorodzinnym?

rekuperator

Rekuperacja jest procesem, dzięki któremu możemy odzyskać energię z zanieczyszczonego powietrza. Do tego celu używa się specjalnego urządzenia – rekuperatora. Tego rodzaju systemy nie są u nas jeszcze dobrze poznane, ich wykorzystanie można zauważyć u naszych zachodnich sąsiadów. Rekuperacja pozwala nie tylko na oszczędzenie dużej ilości energii, ale również na poprawę samopoczucia i komfortu życia mieszkańców. Czytaj dalej Jak zaprojektować rekuperację w budynku wielorodzinnym?

Dlaczego stosować nawietrzniki ścienne, a nie nawiewniki okienne?

nawietrznik

Nawiewniki są elementem, dzięki któremu możemy cieszyć się świeżym powietrzem w domu. Na rynku możemy znaleźć mnóstwo rodzajów nawiewników, dostosowanych do różnego rodzaju budynków i potrzeb. Najbardziej popularne są nawietrzniki okienne i ścienne. Ich wykorzystanie pozwala na zwiększony przepływ powietrza w mieszkaniu. Te dwa rodzaje nawietrzników różnią się wieloma rzeczami, w tym miejscem montażu i zalecanym zastosowaniem. Czytaj dalej Dlaczego stosować nawietrzniki ścienne, a nie nawiewniki okienne?

Co wyróżnia nawietrzniki ścienne hybrydowe?

nawietrznik

Nawietrzniki zwane również nawietrzakami stanowią element wentylacji, dzięki któremu możliwy jest swobodny przepływ powietrza. Hybrydowe nawietrzniki ścienne montuje się na ścianie. Jednym z rodzajów tych elementów wentylacji są nawietrzniki hybrydowe. Stanowią połączenie elementów wentylacji mechanicznej i grawitacyjnej. Dzięki takiemu rozwiązaniu ten rodzaj wentylacji sprawdza się dobrze w każdych warunkach. Czytaj dalej Co wyróżnia nawietrzniki ścienne hybrydowe?

SPIDERvent a system tradycyjnej rekuperacji?

Promujemy system rozprowadzenia powietrza SPIDERvent® opracowany w Szwajcarii, który doskonale współpracuje z rekuperatorami firmy FLOP SYSTEM. Jednocześnie gorąco zachęcamy do stosowania go z uwagi na bardzo łatwy i szybki montaż oraz zalety akustyczne systemu, a także niewielkie rozmiary składników skonstruowanych z myślą o umieszczaniu ich w części nośnej stropów.

Pragniemy podkreślić, że to co wyróżnia SPIDERvent to fakt, że wszystkie elementy składowe systemu (skrzynki wentylacyjne, kratki,itp) posiadają laboratoryjnie zbadane opory hydrauliczne, dzięki czemu na etapie projektowania daje się bardzo dokładnie obliczyć rzeczywisty spadek ciśnienia całego systemu po jego wykonaniu, a w ślad za tym dokładnie przewidzieć rzeczywiste koszty zużycia energii przez rekuperator oraz poziom hałasu generowany przez rekuperator.

Elementy systemu układane są równocześnie z montażem stropu i zalewane masą betonową, co zdecydowanie skraca czas realizacji całej inwestycji, ale przede wszystkim zagwarantuje trwałą szczelność układu rekuperacji, która jest podstawowym parametrem wymaganym dla uzyskania efektów energetycznych w postaci oczekiwanych oszczędności energetycznych budynku.
Po kilkugodzinnym przeszkoleniu przez naszą firmę, montaż taki wykonać może ekipa budowlana wykonująca strop!

 

PODCZAS ETAPU WERYFIKACJI (po 2-3 latach) NIE BĘDZIE RYZYKA, ŻE UKŁAD WENTYLACJI ROZSZCZELNI SIĘ I NIE BĘDZIE MOŻLIWE POTWIERDZENIE WYMAGANEGO POZIOMU ENERGOOSZCZĘDNOŚCI INWESTYCJI I TRZEBA BĘDZIE ZWRÓCIĆ OTRZYMANE DOFINANSOWANIE NA CELE NISKOENERGETYCZNEGO BUDOWNICTWA.

W przypadku tradycyjnych technologii, gdzie blaszane kanały łączone są z innymi elementami takimi jak: kolanka, mufy, złączki, trójniki, skrzynki rozprężne, kolanka itp. za pomocą skręcania lub „na wcisk”, z wykorzystaniem dodatkowych uszczelek i taśm klejących, połączenia takie po pewnym czasie mogą się rozszczelnić wskutek zmiennych temperatur latem i zimą, wilgotności, wibracji bądź brudnych, metalowych powierzchni oklejanych taśmą.

WAŻNE FAKTY, O KTÓRYCH WARTO WIEDZIEĆ

  • Każdy element systemu SPIDERvent (skrzynki, kolektory, kratki, itp.) posiada zweryfikowane laboratoryjnie parametry techniczne, w tym przepływy powietrza i parametry akustyczne. 
  • W oparciu o zweryfikowane dane można z bardzo dużym prawdopodobieństwem obliczyć charakterystykę energetyczną całego systemu wentylacyjnego, a inwestor wiedzieć może jakiego się spodziewać zużycia energii w przyszłości przez KOMPLETNĄ INSTALACJĘ WENTYLACYJNĄ,  NIE TYLKO przez sam rekuperator.
  • Jaki jest koszt wykonania obniżonego sufitu (materiały + montaż), w którego przestrzeni lokowane są najczęściej kanały wentylacyjne, skrzynki, anemostaty i kratki?
  • Czy ulokowany pod sufitem system będzie na pewno wystarczający cichy?
  • Jaki jest koszt montażu systemu? 

Odp. Przy montażu systemu SPIDERvent  na deskowaniu (monolit),  na pytach betonowych systemu filigran ( skrzynki i kolanka mogą być zalane już w zakładzie prefabrykacji pozostaje tylko połączyć je wzajemnie  na klik !) , w płycie fundamentowej, gdzie rury wentylacyjne i kształtki zalewane są betonem lub ukryte w ścianach, koszt montażu jest o 30..50% niższy od tradycyjnego na rurach spiro.

Przykładowy montaż w stropie monolitycznym nad parterem domu 120 m2 – to 3-4 godziny pracy dwóch osób. 

  • Jakie założono ciśnienie powietrza w układzie kanałowym tzw. spręż?

Im jest on wyższy, tym większe jest zużycie energii przez wentylatory rekuperatora i wyższa hałaśliwość całego systemu.  W systemie SPIDERvent to przeciętnie 120-130 Pa przy strumieniu 250m3/h

  • Czy użyte materiały ograniczają ryzyko kondensacji pary wodnej na powierzchniach kanałów oraz skrzynek wentylacyjnych?

Pamiętać należy, że metalowe skrzynki wykonane z cienkiej blachy słabo tłumią dźwięk i same często generują hałas wskutek wibracji i dużo łatwiej niż wykonane z tworzywa sztucznego wychładzają się, powodując skraplanie się pary wodnej na swych zewnętrznych powierzchniach, co w przyszłości może skutkować nasiąkaniem wodą płyt gipsowych sufitu podwieszanego, z drugiej zaś strony wykraplająca się para wodna wewnątrz rur i skrzynek po zmieszaniu z kurzem stanie się doskonałą “pożywką” dla bakterii i roztoczy a wentylacja stanie się przyczyną chorób np. alergii oraz źródłem brzydkiego zapachu w całym domu zamiast sprzyjać zdrowiu i komfortowi. Dodatkowo, skondensowana para wodna na zewnętrznych powierzchniach słabo zaizolowanych metalowych kanałów i rozdzielaczy powietrza obniży zdecydowanie ich poziom izolacyjności termicznej. Mokra wełna mineralna traci wszystkie właściwości ochrony termicznej i staje się miejscem rozwoju mikroorganizmów.

Nawietrzaki serii KAMELEON- Czystość powietrza nawiewanego

Regulator nawiewu nawietrzaka odchyla się w taki sposób, że powietrze nawiewane jest równocześnie w  trzech kierunkach. Zalecamy montaż co najmniej 15 cm od ściany – jeśli nie da się tego osiągnąć, można obrócić regulator nawiewu o 90 lub 180  stopni – tak, żeby powietrze było nawiewane odpowiednio do preferencji użytkownika. Tym m.in. wyróżnia się nawietrzak KAMELEON od innych konstrukcji popularnych na rynku.

UWAGA: Konstrukcja regulatora jest wyjątkowa pod względem kształtu strugi powietrza nawiewanego z niedużą prędkością, dzięki temu, że powietrze dostarczane jest  strugą w kształcie “skrzydeł motyla”. Struga ta jest szeroka, płaska, dzięki czemu szybko ogrzewa się od powietrza wewnętrznego,  stąd dostarczane z zewnątrz powietrze, o ile jest brudne, nie  uderza dynamicznie w powierzchnię ściany w okolicy regulatora nawiewu i nie  powoduje “wbijania się” w nią cząstek kurzu, tak typowego np. dla anemostatów nawiewnych, w systemach wentylacji mechanicznej, usytuowanych w suficie.

Regulator nawiewu ma ponadto ( w przeciwieństwie do innych produktów na rynku w Polsce) zbadaną laboratoryjnie strugę powietrza, przedstawianą  w naszych materiałach. To właśnie ta cecha, oprócz wysokiej estetyki, stanowi o wyjątkowości tej konstrukcji i pozwala projektantowi określić, z bardzo wysokim prawdopodobieństwem, poziom komfortu jakiego może oczekiwać użytkownik.

Pamiętać należy także, że nawietrzaki serii KAMELEON można opcjonalnie wyposażyć w zmywalny  filtr powietrza – oczyszczania zgrubnego lub w wersji antysmogowej, antyalergicznej, wymienny filtr elektrostatyczny SuperFLOW   , o bardzo wysokiej w klasie F7 i wyjątkowym okresie skuteczności sięgającym nawet trzech lat.

Charakterystyka energetyczna budynku-literatura

Literatura i normy
1. PN-EN 15241:2007 + AC:2011 Wentylacja budynków. Metody obliczenia strat energii w budynkach spowodowanych wentylacją i infiltracją powietrza.
2. PN-EN 15242:2007 Wentylacja budynków. Metody obliczeniowe do wyznaczania strumieni objętości powietrza w budynkach z uwzględnieniem infiltracji.
3. PN-EN 15243:2007 Wentylacja budynków. Obliczanie temperatury wewnętrznej, obciążenia i energii w budynkach wyposażonych w systemach klimatyzacji.
4. PN-EN ISO 6946:2008 Komponenty budowlane i elementy budynku. Opór cieplny i współczynnik przenikania ciepła. Metoda obliczania.
5. PN-EN ISO 10077-1:2007 Cieplne właściwości okien, drzwi i żaluzji. Obliczanie współczynnika przenikania ciepła. Część 1: Metoda uproszczona.
6. PN-EN ISO 10077-2:2012 Cieplne właściwości okien, drzwi i żaluzji. Obliczanie współczynnika przenikania ciepła. Część 2: Metoda komputerowa dla ram.
7. PN EN ISO 10211-1:2008 Mostki cieplne w budynkach. Strumień cieplny i temperatura powierzchni. Ogólne metody obliczania.
8. PN-EN ISO 10456:2009 Materiały i wyroby budowlane. Właściwości cieplno-wilgotnościowe. Tabelaryczne wartości obliczeniowe i procedury określania deklarowanych i obliczeniowych wartości cieplnych.
9. PN-EN 12831:2006 Instalacje ogrzewcze w budynkach. Metoda obliczania projektowego obciążenia ciepl­nego.
10. PN-EN ISO 13370:2008 Cieplne właściwości użytkowe budynków. Przenoszenie ciepła przez grunt. Metody obliczania.
11. PN-EN ISO 13789:2008 Cieplne właściwości użytkowe budynków. Współczynnik przenoszenia ciepła przez przenikanie i wentylację. Metoda obliczania.
12. PN-EN ISO 13790:2009 Energetyczne właściwości użytkowe budynków. Obliczanie zużycia energii na potrzeby ogrzewania i chłodzenia.
13. PN-EN ISO 14683:2008 Mostki cieplne w budynkach. Liniowy współczyn­nik przenikania ciepła. Metody uproszczone i wartości orientacyjne.
14. PN-ISO 9836:1997 Właściwości użytkowe w budownictwie. Określanie i obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych.
15. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 3 czerwca 2014 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub samodzielnej części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej (DzU 2014, poz. 888).
16. Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (DzU 2012, poz. 462).
17. Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 5 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DzU 2013, poz. 926).
18. Gawin D., Sabiniak H. red., Świadectwa charakterystyki energetycznej. Praktyczny poradnik, ArCADiasoft Chudzik sp.j., Łódź 2010.
19. Typowy rok meteorologiczny, www.mir.gov.pl.

 

Źródło: http://www.rynekinstalacyjny.pl/artykul/id3806,nowa-charakterystyka-energetyczna-przewodnik-po-normachcz.-1.-straty-ciepla-przez-przenikanie-i-wentylacje

Dlaczego nie lubimy nawiewników?

Na tytułowe pytanie odpowie Janusz Kopecki, Prezes Zarządu Flop System, Inicjator walki z tzw. „krucjatą energetyczną”, czyli izolowaniem budynków bez troski o właściwą wymianę powietrza, której skutkiem stało się masowe pogorszenie stanu zdrowotnego termo-modernizowanych i nowo budowanych mieszkań w latach 2000-2010. Pionier i propagator roztropnego stosowania w Polsce nawiewników okiennych, jako antidotum na budowanie „mieszkań-termosów”.

Panie Januszu, dlaczego więc „nie lubimy nawiewników”?

Przede wszystkim dlatego, że podnoszą cenę okna i szpecą je – tak brzmi najczęstsza odpowiedź użytkownika, czyli przeciętnego Polaka, który „zmuszany” jest do zaakceptowania w oknie urządzenia, które na pewno jest oględnie mówiąc „nie do końca pożądane”.

Wymagania techniczne z jednej strony, będące skutkiem technologii zorientowanych na energooszczędne budowanie, od których nie ma odwrotu we współczesnym świecie, a z drugiej strony użytkownik, który zmuszony jest do akceptowania standardów technicznych, nie znajdują i nie znajdą nigdy wspólnej płaszczyzny, gdyż użytkownik nie jest w stanie zweryfikować celowości wydatku, który poniósł na zakup okna z nawiewnikiem. Zachęcany (zmuszany) przez projektanta, dewelopera, czy zarządy spółdzielni mieszkaniowych itp. czuje się on obco, tym bardziej, gdy ci nie zawsze potrafią uzasadnić celowość w sposób przystępny dla niego, a już na pewno nie są w stanie wykazać mu „czarno na białym” (np. po kilku miesiącach użytkowania mieszkania), kiedy i gdzie zaoszczędził lub skorzystał w inny sposób.  Pozostaje u niego więc nadzieja, ale większego wyboru tak czy inaczej nasz „biedny” użytkownik nie ma.

Co można by zatem w tej kwestii zrobić?

Na całym świecie stosowanie nawiewników okiennych stanowi dla „uczestników procesu inwestycyjnego” zło konieczne, głównie z uwagi na brak sensownej, czyli ekonomicznie konkurencyjnej alternatywy. W krajach skandynawskich (tam narodziły się nawiewniki okienne w latach 60-tych) prowadzone były i są zakrojone na szeroką skalę, mocno wspierane przez państwo, akcje uświadamiające, wskazujące przede wszystkim na aspekt zdrowotny prawidłowej wentylacji, a nie energetyczny (oszczędzanie energii) jak próbuje się to czynić m.in. w Polsce. Wykazanie bezpośredniego związku wymiany powietrza w mieszkaniu z higienicznym i zdrowym trybem życia trafiło w tych społeczeństwach na bardzo podatny grunt i dało pozytywny efekt w postaci powszechnego stosowania w ostatnich 25 latach nawiewników okiennych, prawie we wszystkich mieszkaniach, chyba, że dany lokal wyposażony jest w system mechanicznej wentylacji z odzyskiem ciepła.
Co ciekawe, nigdy w Szwecji, Norwegii czy Danii nie upowszechniły się nawiewniki „automatyczne”, tak zalecane przez projektantów w Polsce, a już na pewno uznania nie znalazły tzw. systemy higrosterowane. Wynika to częściowo z faktu wyższej świadomości rangi „zdrowego trybu życia” oraz wysokiego poziomu komfortu i higieny lokali mieszkalnych, a z drugiej braku „lęku” przed chłodem, który w naszej strefie klimatycznej stanowi główne źródło „oporu mentalnego” użytkownika. Tam otwarcie nawiewnika (ręczne!) i przymknięcie go „kiedy trzeba” jest odruchem naturalnym, świadomym i nikomu nie przeszkadza, że ta „dziura w ramie okiennej” jest źródłem niebezpiecznego chłodu, gdyż przede wszystkim wiadomo, że jest źródłem… zdrowia.

I tu jest pies pogrzebany…

Wniosek jest więc następujący: jak długo w naszym społeczeństwie nie upowszechnią się standardy skandynawskie (a może to potrwać kilka dekad), to projektanci, zarządcy nieruchomości, media oraz… szkoły i przedszkola powinny ostrzegać przed zgubnymi skutkami zamykania nawiewników, gdyż jak wykazuje praktyka, bardzo rzadko pamięta się potem o ich ponownym otwarciu. Paradoksalnie więc „dobrodziejstwem” w naszych standardach zachowań byłby zakaz stosowania nawiewników z możliwością ręcznego ich przymknięcia. Już słyszę głosy „znawców dziedziny” i apologetów krucjaty energetycznej, że to skandaliczny pomysł i że cała idea oszczędzania energii w budownictwie legła by w gruzach.
Idę o zakład, że od 15 lat, czyli od momentu, kiedy stosuje się nawiewniki okienne w Polsce, żadna instytucja państwowa bądź naukowa upoważniona do prowadzenia kontroli lub badań nie dokonała kompleksowej oceny skutków działania nawiewników zamontowanych w oknach budynków mieszkalnych w aspekcie rzeczywistych zachowań użytkowników, przy jednoczesnym odniesieniu się do kryteriów ekonomicznych, nie mówiąc już o zdrowotnych.

Nie ma w Polsce zarówno systemu weryfikacji prawidłowości funkcjonowania (i sprawdzania w praktyce) zaprojektowanych i zainstalowanych w oknach nawiewników, jak i sankcji, jakie można by stosować zarówno w odniesieniu do projektantów i wykonawców, nie mówiąc już o użytkownikach.

Co więc pozostaje?

Praca u podstaw, jak w Skandynawii. Jak długo inteligentna energia* nie zawita pod strzechy lub zmianie nie ulegnie mentalność „typowego” użytkownika, który zauważy, że nawiewniki nie tylko „podnoszą cenę okna i szpecą”, ale są przede wszystkim gwarantem ich zdrowia i zdrowia ich dzieci, tak długo należy podkreślać bezwzględny priorytet „zdrowej wentylacji” nad oszczędzaniem energii.

 

*rekuperatory i pompy ciepła
ŹRÓDŁO: www.oknonet.pl

Zasady doboru listew wentylacyjnych

Powszechne stosowanie szczelnych okien w budynkach spowodowało niekorzystne zmiany w mikroklimacie pomieszczeń. Prawodawca dopuszczając stosowanie szczelnych okien nie przewidział środków zapobiegawczych, które zapewniałyby dobrą wentylację w pomieszczeniach.

Jeszcze w normie PN-83/B-03430 [1] obowiązującej do 2000 r., wymagania dotyczące dopływu powietrza zewnętrznego miały ogólny charakter, przewidując dopływ powietrza przez otwory o regulowanym stopniu otwarcia, usytuowane w górnej części okna lub ponad oknem, względnie, jeżeli zapewni się skuteczne ogrzanie dopływającego powietrza, w dolnej części ściany zewnętrznej.

W szerszym zakresie problem dopływu powietrza zewnętrznego do pomieszczeń jest określony w znowelizowanej normie PN-83/B-03430/Az3:2000 [2]. Powszechne stosowanie szczelnych okien w budynkach wyprzedziło czasowo wymagania podane w normie [2]. Problem niedostatecznej wentylacji pomieszczeń. nadal więc występuje i jest częstym powodem  nieporozumień zachodzących pomiędzy właścicielem budynku a użytkownikami mieszkań. Rozpatrzmy niektóre z ważniejszych problemów niedostatecznego dopływu powietrza zewnętrznego do pomieszczeń.

 

Pobierz pdf >>